ขี่มอเตอร์ไซค์กว่า 2,000 กิโล เพื่อไปชม motoGP ครั้งแรกในประเทศไทย – The End

จากวันที่ผมเดินทางมาจากเชียงใหม่ ( Part 1) มาร่วม 800 กว่ากิโลเมตร และการที่เริ่มเข้ามาที่จังหวัดบุรีรัมย์เพื่อชมการจัดงาน motoGP ครั้งแรกในประเทศไทย (Part 2) ซึ่งก็มีโอกาสได้เดินเที่ยวในงานและได้ดูการซ้อมของนักแข่งโมโตจีพีไปพร้อมๆกับผู้ชมติดขอบสนาม (Part 3) จนตอนนี้ก็ถึงวันที่เป็นวันแข่งจริงแล้วสำหรับการแข่งขัน motoGP ครั้งแรกในประเทศไทย ซึ่งมันจะเป็นยังไงผมจะพาเพื่อนๆย้อนไปชมเหตุการณ์ในวันนั้นกันนะครับ

วันนี้ผมต้องเดินทางมาแต่เช้าครับเพราะอยากได้ที่นั่งดีๆ ซึ่งผมได้ซื้อตั๋วของ Rossi46 Stand ตั้งแต่เมื่อวานก็รู้เลยว่าช่วงบ่ายๆจะต้องเจอแดดฟาดเข้ามาแน่นอน ดังนั้นจึงต้องรีบเดินทางมาแต่เช้าเพื่อสมทบกับเพื่อนๆที่เดินทางมาจากจังหวัดเชียงใหม่เพื่อไปจองที่นั่งด้านบนครับ

ขนาดว่าผมมาตั้งแต่เช้าต้องบอกเลยว่า Rossi46 Stand เต็มไปด้วยผู้ชมครับ หากมาสายกว่านี้สักครึ่งชั่วโมง ผมว่าผมต้องได้ไปนั่งโซนล่างๆแน่นอน แต่โชคดีที่เพื่อนๆผมมาตั้งแต่ไก่โห่ เลยได้ที่นั่งติดขอบบนสุดเลย โชคดีมากๆครับ

โดย Rossi46 Stand จะติดกันกับ Marquez Stand ซึ่งก็ต้องบอกว่าไม่ว่าจะ Stand ไหนก็เต็มไปด้วยผู้คนที่ชื่นชอบในนักแข่งที่ตัวเองชื่นชอบครับ

ระหว่างการชมการแข่งขันก็จะมีการร่วมสนุกกันไม่ว่าจะเป็นการเชียร์เล่นเวฟ หรือแม้แต่การจุดควันสีต่างๆ ผมต้องบอกเลยว่ามันเป็นความรู้สึกที่น่าจดจำ และดูคึกคักอย่างบอกไม่ถูกซึ่งอารมณ์นี้มันหาไม่ได้จากการนั่งชม motoGP อยู่หน้าจอทีวีเลยครับ

และเหนือสิ่งอื่นใดก็คือการที่ผมได้นั่งเชียร์ร่วมกับคนไทย เชียร์ร่วมกับเพื่อนๆ ซึ่งต่างจากตอนที่ผมไปดูที่ต่างประเทศซึ่งจะมีแต่คนต่างชาติ ถึงแม้ว่าบน Rossi46 Stand จะมีต่างชาติเยอะ แต่คนไทยที่ไปก็เรียกได้ว่าไม่ได้น้อยเลยครับ เสียงเชียร์ เสียงดีใจที่นักแข่งที่เชียร์แซงนักแข่งคนอื่น หรือตอนที่นักแข่งที่เราเชียร์ถูกแซง ทุกเสียงที่ดังขึ้นใน Rossi46 Stand มันช่างมีเสน่ห์และไม่สามารถหาชมที่ไหนได้จริงๆครับ

ทุกคนแทบไม่อยากลุกไปไหน Rossi46 Stand ก็มีอาหารแจกเช่นเคยครับ ต้องเอาบัตรไปแลกเอาขึ้นมาทาน แต่ละคนไม่อยากลุกไปไหนครับ การนั่งทานข้าวบนนี้จึงเห็นได้เป็นเรื่องปกติเลยครับ

ถึงแม้การมาเชียร์ติดขอบสนามอาจจะไม่ได้เห็นชัดเท่าการนั่งดูหน้าทีวี แต่อารมณ์ที่เราได้รับจากการชม อารมณ์ของเหล่าคนดูที่ส่งถึงกัน มันมีพลังอย่างบอกไม่ถูกครับ หากมีโอกาสอยากให้เพื่อนๆได้ไปอยู่ในจุดนั้นสักครั้งครับ

เมื่อการแข่งขันจบลงก็ต้องแสดงความยินดีกับผู้ชนะครับ ไม่ว่าใครจะแพ้ ไม่ว่าใครจะชนะ ผมก็รู้สึกยินดีด้วยครับ และขอเก็บเอาความรู้สึกของการชม motoGP ครั้งแรกในประเทศไทยไว้ในใจเสมอครับ

ทุกๆคนต่างเริ่มทะยอยกันกลับหรือเข้าไปเที่ยวต่อในส่วนของ Expo ด้านในบริเวณงาน ซึ่งผมเองก็นั่งอยู่บน Rossi46 Stand ร่วมชั่วโมงครับ เพราะคนเยอะมาก นั่งดูอยู่ข้างบนไปแบบเพลินๆครับ

งานนี้จะสำเร็จไปไม่ได้หากไม่มีการร่วมมือจากหลายๆฝ่ายทั้งภาครัฐและเอกชน แต่สิ่งที่ผมสัมผัสได้จากการได้มาเที่ยวด้วยตัวเองก็คือบรรดาคนที่เข้ามาช่วยงานในครั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนในจังหวัดเองก็ตามที่ร่วมด้วยช่วยกัน ผมเห็นชาวบ้านและเด็กๆใส่ชุดเก็บขยะมาช่วยกันเก็บกวาดขยะหลังเลิกงานทุกวันดูแล้วดูดีมากครับ

พี่ๆที่รักษาความปลอดภัยในทุกๆจุด และคอยแนะนำให้กับผู้เข้าชมในครั้งนี้

รถอีแต๋นรับส่งคนเข้าชม ซึ่งต้องบอกเลยว่ามันเป็นอะไรที่ดูเก๋ไก๋สไลเดอร์มากๆ ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็นบรรยากาศแบบนี้ในประเทศไทย เห็นต่างชาติชื่นชมผมก็แอบดีใจด้วยครับ

และที่สำคัญผู้เข้าชมการแข่งขัน motoGP ครั้งแรกในประเทศไทยทุกๆคนครับ ที่มาร่วมกันสร้างสีสันให้กับการแข่งขันในครั้งนี้ ปีต่อๆไปหวังว่าพวกเราจะได้เจอกันอีกครับ หากมีโอกาสในปีหน้าไว้เจอกันครับผม ซึ่งทริปนี้ผมต้องขอบคุณพาหนะในการเดินทางครั้งนี้กับเจ้า Yamaha NMax 155 ที่พาผมไป-กลับ ในระยะทาง 2,000 กว่ากิโลเมตร อย่างปลอดภัยและไม่มีอาการงอแงใดๆครับ ไว้เจอกับทริปหน้านะครับ ^^

Comments

comments